دره نی گاه
دره نی گاه یا دره نگار یکی از دره های بکر و کم تردد زاگرس است که توسط رودخانه گهر که از دریاچه گهر خارج میشه ساخته شده. این دره از 5-6 کیلومتری دریاچه گهر شروع میشه و تقریبا 20 کیلومتر طول داره و در نهایت به روستای تی ختم میشه. در طول مسیر آب چند دره از جمله دره گردو و دره خرس هم به دره نی گاه وارد میشه و همین باعث پر آب شدن رودخانه شده . برای دیدن این دره هم میشه از ابتدای دره یعنی سمت دریاچه گهر وارد شد و هم از سمت انتها یعنی روستای تی. پیدا کردن مسیر در طول دره سخت نیست. چون به هر حال بین دو دیواره نزدیک به هم باید حرکت کنید. خیلی جاها سنگ چین وجود داره و پاکوب هم گاهی دیده میشه. البته بارها باید جهت حرکت را از سمت راست و چپ رودخانه تغییر بدید که مستلزم عبورهای مکرر از رودخانه است. به دلیل پر آب بودن رودخانه (لااقل در اردیبهشت ماه که ما تجربه کردیم) خیلی جاها این عبور بدون ابزار غیر ممکن و بسیار خطرناک به نظر میرسه. شدت جریان آب زیادتر از اونی است که بشه ازش گذشت و آشنا نبودن با ابزارها و فنون این کار ممکنه حادثه ساز بشه. فرار از دره تا جایی که من دقت کردم هیچ جا ممکن نیست و در تمام طول مسیر دیواره های بلند و صعب العبور دره را محصور کردن. علاوه بر این در بین مسیر هیچ آبادی و عشایری وجود ندارد .
با همه این اوصاف جای قشنگیه و می ارزه به سختی هایی که برای عبور ازش باید تحمل کرد. جای جای دره آبشارهای بلند و بعضی بیش از 100 متر وجود داره که در کمتر جایی میشه آبشارهایی به این بلندی دید. در طول دره گیاهان خوراکی مثل ریواس و درخت های میوه مثل انجیر و گردو و بادام زیاد دیده میشه. چشمه های آب هم در چند نقطه ای وجود دارد .
دو روز برای عبور از دره زمان مناسبی به نظر میرسه. نقاطی هم برای شب مانی ایمن میشه پیدا کرد.